Inverde
Ontwikkeling van schrale graslanden en zomen in bosomgeving
Bossen kunnen een grote potentie hebben voor het behoud of de ontwikkeling van een zeldzame flora van schrale graslanden en zomen. De potenties worden bepaald door het historisch landgebruik en - gedeeltelijk daardoor bepaald – ook door de mate waarin de bodem is aangerijkt. Daarnaast zijn ook het vroegere en huidige bosbeheer zijn sterk bepalend voor de overleving van een lichtminnende flora in een bosomgeving.
Bebossingen van graslanden in de 19de eeuw en in de eerste helft van de 20ste eeuw kunnen kansrijk zijn omdat in die periode graslanden meestal niet of nauwelijks werd bemest. Vaak biedt dit een betere uitgangssituatie dan verschraling van bemeste graslanden die actueel in landbouwgebruik zijn. Paden en permanente open plekken in dergelijke bossen kunnen relictpopulaties van zeldzame grasland- en zoomsoorten herbergen.
Ook oude bossen kunnen kansen bieden aan een lichtminnende flora. Bossen werden vroeger veel intensiever beheerd: meestal werden ze als middelhout beheerd zodat frequenter dan nu werd gekapt. Omwonenden hadden dikwijls het recht om hout te sprokkelen en vee te laten grazen. Soms werd de kruidlaag gemaaid in functie van de jacht of de toegankelijkheid. Hierdoor kwamen soorten die wij nu als oudbosplanten typeren, vaak samen voor met soorten die we nu eerder kennen van schrale graslanden.
In de beheervisie voor de domeinbossen van het Agentschap voor Natuur en Bos en in de daarop volgende dienstnota’s ‘open plekken’ uit 2001 en 2006 vormt de creatie van open plekken met het oog op het verhogen van de natuurwaarden een belangrijk aandachtspunt. Een goede afweging van natuurwaarden van open habitat, aan natuurwaarden die gebonden zijn aan bossen, is erg belangrijk.
download de presentatie hier
nog meer info en links naar rapporten vind je hier